Puszcza Białowieska

Puszcza Białowieska to najbardziej znany w Polsce pradawny kompleks leśny, położony na wschodzie naszego kraju po stronie polskiej i na Białorusi. Po naszej stronie znajduje się nieco ponad jednej trzeciej terenu całej puszczy, której całkowity rozmiar przekracza sto pięćdziesiąt tysięcy hektarów. Jest to jeden z ostatnich i z całą pewnością najlepiej zachowany ze znajdujących się na europejskich niżach naturalnych, pierwotnych lasów liściastych i mieszanych. Nic zatem dziwnego, że na jej terenie założony został w 1932 roku Białowieski Park Narodowy. Obejmuje on jej najbardziej dzikie fragmenty Puszczy Białowieskiej, zaś do jego brzegów przylega znajdujący się już po stronie białoruskiej rezerwat Białowieżskaja Puszcza. Do ogromnej popularności parku przyczyniły się niewątpliwie mieszkające na jego terenie żubry. Te potężne i piękne tworzenia te, w dziewiętnastym wieku mieszkały już wyłącznie właśnie na terenie Puszczy Białowieskiej oraz na dalekim Kaukazie, zaś w dwudziestoleciu międzywojennym osobniki żyjące na wolności wyginęły całkowicie. Do Białowieży sprowadzono wówczas ostatnie zwierzęta tego gatunku z ogrodów zoologicznych, dzięki czemu w Puszczy Białowieskiej żyje ich obecnie około siedmiuset pięćdziesięciu sztuk, zaś na całym świecie, w tym w kilku innych polskich parkach narodowych – trzy tysiące, pochodzących oczywiście z hodowli w Białowieży. Puszcza Białowieska, podobnie jak mieszkające w niej żubry, jest naszą narodową dumą i jej wartość znana jest i doceniana również szeroko poza granicami naszego kraju.

• puszcza
• lasy
• Białowieski Park Narodowy
• rezerwat Białowieżskaja Puszcza
• żubry